Enthousiasme kennen we allemaal. Enthousiasme willen we delen met mensen om ons heen. Hierdoor worden anderen ook enthousiast en dat zorgt, vaak, voor een lopend vuurtje. We vertrouwen ons (vrienden)netwerk en vinden daardoor hun bevindingen erg belangrijk. Een aanbeveling van een vriend/relatie wordt niet voor niets meer gewaardeerd dan een advertentie/reclame over datzelfde onderwerp.
Deze mond tot mond (nee, niet mond op mond, dat lijkt me niet zo gepast) reclame is natuurlijk allang vertaald naar de online wereld. Ook wel bekend als ‘social media’.
Goed, tot nu toe niks nieuws onder de zon. Deze blogpost voegt nog niks toe aan alle andere content die er al is geschreven over social media. Ik ben geen expert. Wil ik ook niet zijn. Maar ik wil een kanttekening plaatsen.
Mijn online enthousiasme
Afgelopen zaterdag heb ik in onze plaatselijke lampenwinkel een aantal lampen gekocht. Die week daarvoor al 2 mooie lampen, en deze week weer 6 extra. Beide keren viel het me op dat we ontzettend goed geholpen werden. Vorige week dacht ik dat de vriendelijkheid van de verkoopster kwam door het prijskaartje van de lampen, maar deze week waren ze een stuk minder duur. Dit keer wilden we een bepaald type lamp die er niet standaard was. Door de hulp worden ze nu op maat gemaakt, en op tijd geleverd. Wij, mijn vriendin en ik, waren dus behoorlijk enthousiast.
Dit enthousiasme wilde ik delen. Daarvoor gebruikte ik Twitter. Maar vrijwel direct kreeg ik een reactie of ik betaald kreeg voor die tweet. Natuurlijk niet. Maar, het zette me wel aan het denken. Hoe oprecht en echt kunnen wij ons enthousiasme nog (online) delen? Denken we niet te snel dat er voor betaald is?
Dit was niet het enige voorval van deze week. Ik kwam ook nog een post tegen van René Greve die zijn enthousiasme over 123inkt.nl deelde. Daarnaast kwam mijn collega Joris Has met een lijst van wel heel rooskleurige recensies van een webshop (die ik niet zal noemen). Het was bijna te mooi om waar te zijn.
Hopelijk blijft het echt!
Ik hoop niet dat het de kant op gaat dat wij, als internet gebruikers, ook al het enthousiasme van ons netwerk moeten voorzien van de nodige nuances en korrels(pakken?) zout.
Het is inderdaad vreemd dat als je iets positiefs zegt over een bedrijf op internet dat veel mensen dan denken dat je ervoor wordt betaald.
Kennelijk is de trend dat je iemand moet zwart maken en kwaadspreken om geloofwaardig over te komen.
De reactie van Derek is gelukkig met een knipoog maar het gebeurt natuurlijk vaker.
Ik las gisteren een artikel in de Twinkle over de betaalde reviews in de reisbranche. Als dat overwaait naar andere branches zijn we klaar. Dan gaan we weer over tot traditionele mond tot mond reclame op verjaardagen.